دیروز بعد از ظهر وقتی که رفته بودیم بهشت زهرا(تو اراک بعد از ظهر عاشورا هیئت ها میرن بهشت زهرا حالا نمدونم شهر شما چطوره؟) رفتیم سر مزار خاله ی یکی از بچه ها.همون رفتنمون میان قبرها بود که سر بحثو راجع به آخرت و مرگ و کلا این جور چیزا باز کردیم.

خیلی حرف زدیم. راجع به گناهانمون راجع به اینکه چطور اونا رو کنار بزاریم و خیلی مسائل  دیگه که به خودمون و آخرتمون مربوط میشه.در اون میان میثم یه چیزی گفت که حسابی  منو داغون کرد.

میثم گفت:علی تا حالا دقت کردی که خدا اینهمه فرصت برای خودسازیمون میده ولی ما اونا رو دور میریزیم.میگیم که خوب امسال نشد سال بعد ولی تا حالا شده فکر کنی که شاید سال بعد دیگه نتونی بیای عزاداری امام حسین؟(یعنی کوپنت بطل شده باشه).میثم اینو گفت و بحث هم بعدش عوض شد ولی من باز هم به این موضوع فکر میکردم.

یعنی امکانش هست که من سال بعد اینجا نباشم؟ شاید سال بعد چند متر پایینتر باشم

دوسستان اگه ندیدید منو حلال کنید.

پ.ن 1:من توبه کردم

پ.ن2:من میخوام آدم بشم

پ.ن3:خدایا کاری کن که دیگه اون کارهایی رو که از گفتنشون شرم دارم انجام ندم.

پ.ن4:از دیروز خیلی جلوی خودم رو گرفتم.تا حالا که موفق بودم انشا الله تا آخر خط خدا باهامه

نوشته شده در 87/10/19ساعت 19:46 توسط علیرضا| |